Szalony Wierch

Szalony Wierch, Głupi Wierch (Hlupy, 2061 m). Trzeci co do wysokości szczyt Tatr Bielskich, usytuowany w środku ich grani i pd. grzędą wiążący je z Tatrami Wysokimi. Skalisty wierzchołek tworzą

Szatan i Szczyrbski Szczyt

Szatan (Satan, 2416 m). Najwyższy i najbardziej wyróżniający się szczyt w Grani Baszt, łatwiej dostępny od Doi. Młynicy. I wejście ok. 1880 J. G. Pawlikowski i M. Sieczka, w zimie

Suchy Wierch i Suchy Wierch Kondracki

Suchy Wierch (1539 m). Szczyt reglowy przyrośnięty od pn. do ścian Giewontu. Podwójny wierzchołek opada malowniczymi igłami i maczugami dolomitowymi. Od r. 1929 od niego bierze nazwę pd. dygitacja reglowa.

Steżki i Stoły

Steżki (Steżky, 1529 m). Rozłożysty, pokryty lasami masyw przyrośnięty od pd. wsch. do Tatr Bielskich, oddzielony od nich przełę¬czą Czerwona Glinka (Cervena hlina, ok. 1390 m). Podstawa zajmuje obszar 4,5

Salatyński Wierch i Starofobociański Szczyt

Salatyński Wierch, Salatyn (Salatin, Salatinsky vrch, 2050 m). Najpotężniejszy masą szczyt Tatr Orawskich, ostatni od zach. dwu¬tysięcznik tatrzański. Od pd. wsch. oddzielony płytką przełęczą.Wspinaczkowo interesująca jest głównie w zimie. I

Rumanowy Szczyt i Rysy

Rumanowy Szczyt (Rumanov śtit, 2428 m). Dwuwierzchołkowa niezbyt wybitna baszta w grzbiecie Tatr Wysokich. Ku Doi. Kaczej opada 600-metrową ścianą pn.-wsch. — „jedną z najwspanialszych ścian tatrzańskich” (W. H. Paryski

Rohatka i Rosocha

Rohatka (Prielom, 2288 m). Skalna szczerba w grzbiecie głównym Tatr Wysokich między Małą Wysoką a Dziką Turnią, powstała w wąskiej strefie mylonitów. Przejście turystyczne, mniej jednak popularne od pobliskiego Polskiego

Rohacz Ostry i Rohacz Płaczliwy

Rohacz Ostry (Ostry Rohać, 2084 m, 2072 m). Pn.-wsch. z dwu szczytów Rohaczy, jeden z najpiękniejszych w Tatrach Zachodnich. Wierzchołek rozłupany Rohacką Szczerbiną, w której ujawnia się przecinające cały masyw

Przełęcz pod Kopą i Rakuska Czuba

Przełęcz pod Kopą (Kopskć sedlo, 1749 m). Szerokie trawiaste siodło oddzielające Tatry Wysokie (Jagnięcy Szczyt) od Tatr Bielskich (Szalony Wierch). Od pd. wsch. Wyżnia Przełęcz pod Kopą (1780 m), oddzielająca

Pośredni Wierszyk i Przełęcz pod Chłopkiem

Pośredni Wierszyk. 2-kilometrowa pn.-zach. grań Koprowego Wierchu, rozdzielająca doliny Hlińską i Piarżystą. Na pd.-zach. zboczach piękny starodrzew gómoreglowy, przekraczający wysokość 1600 m. Znana podhalańskim myśliwcom ostoja kozic — „po Pośrednim

Nowy Wierch i Opalony Wierch

Nowy Wierch (Novy vrch, 2009 m). Niezbyt wybitny szczyt w grani Tatr Bielskich, najdalej na pn. wysunięty dwutysięcznik tatrzański. Wierzchołek wysyła ku pn. grzbiet z turniami zw. Kominy (limby). Blok

Nosal

Nosal (1206 m). Popularny szczyt reglowy zbudowany z dolomitów środkowotriasowych, tworzących w pd.-zach. stoku urwiste turniczki (pod nimi usypiska piargowe). Jeszcze w połowie XIX w. lasy bukowe. Bogata fauna, stale

Miedziane i Mięguszowiecki Szczyt

Miedziane (2233 m). Masywny wierch na zach. od Morskiego Oka. Partie skalne i upłazy. Jedna z głównych w Tatrach Polskich ostoi kozic. W w. XVIII prace górnicze. Pierwsze zanotowane wejście:

Mały Kozi Wierch i Mały Lodowy Szczyt

Mały Kozi Wierch (2226 m). Pozębiony szczyt między Zawratem a Zmarzłą Przełęczą. Spod głównego wierzchołka odbiega na pd. grań Kołowej Turni. We wsch. części wyodrębniają się 2 szerokie Zmarzłe Czuby.

Łysa Skałka

Łysa Skałka, Skałka (1119 m). Dolomitowa baszta górująca nad przejściem granicznym na Łysej Polanie. Ku pd. i wsch. obrywają się intensywnie kruszejące ściany do 100 m wysokości (pod nimi piargi).

Łysanki

Łysanki (1447 m). Wierch reglowy 4,5 km od centrum Zakopanego, na dziale wodnym między Białym a Czarnym Dunajcem. Wysunięte ku pn. ramiona oskrzydlają Doi. za Bramką oraz mniejsze dolinki Małego